Ik ben opgegroeid met honden en kon me dan ook geen leven zonder voorstellen. In 1999 hebben wij (mijn man en 3 zonen) onze eerste eigen hond aangeschaft. Sita, een standaard poedel (hypo allergeen i.v.m. de jongens). Een engel op aarde die makkelijk op te voeden bleek. Door haar ben ik mijn eigen hondentrimsalon begonnen aan huis (wel wat anders dan al die jaren in de verpleging). Na 4 jaar is het me gelukt nog een hond het huis in te krijgen. Weer een grote poedel: Tess. Een vreselijk ondeugend lief meisje. Door Tess ben ik met JHSA in contact gekomen. Zij dacht nl zelf voor ons eten te moeten zorgen en ik durfde haar niet eens meer los te laten. Nou, daar is gelukkig verandering in gekomen. Door het hebben van een hond die najaagt ben ik me nog meer gaan verdiepen in het ‘wezen hond’.

 Terug