|
Hoi Marylou en Rudi,
Nadat ik vannacht slecht geslapen had, de
wekker ging op zo'n naar tijdstip al af, ben ik met Lina van de camping
afgeslopen. Zo goed en zo kwaad als dat ging, want er lopen hier echt
overal konijnen........
TomTom aan en naar Bleiswijk. Ik had op veel
oponthoud en files gerekend, maar niks, dus ik was er veeeeeels te
vroeg. Kon ik mooi even Lina rustig uitlaten nog en het terrein even in
ogenschouw nemen. Mooi daar!
Maar wel sopperig en er zou vandaag nog aardig wat regen bijvallen ook.
Ik ging alleen voor de C-onderdelen, dat leek
me al heftig genoeg voor de 1e keer. En we moesten gelijk met af en
blijf 2 minuten uit zicht beginnen. Terwijl Lina er nog veel zin in had,
o o o dacht ik. Stond met bijeengeknepen billen om de hoek te wachten.
Gut wat duren 2 minuten dan toch lang. Omdat ik niet was teruggeroepen
schrok ik wel toen ik Lina prinsheerlijk op haar billen voor de dekking
zag zitten. Maar omdat ze maar weinig van haar plek was gekomen en
verder toch haar plaats had gehouden (zittend) kreeg ik nog een 6.
Pfffff dat viel dus mee.
De eend ging te water met een luide knal.
Veel luider dan tijdens onze trainingen en Lina ging dan ook direct
staan. Maar met een korte grauw van mij sprong ze niet in. Mooi gewacht
op het tikje op mijn schouder kwam ze er vlot mee de kant op. En legde
het ding toen net buiten mijn bereik. Dus moest ik haar nogmaals laten
oppakken om het -in mijn hand afgegeven- alsnog te brengen. Niet fraai.
Maar toch weer een 6je dus het kon nog steeds. Ik werd er wel steeds
zenuwachtiger van hoor.
Het apport te land was een erg nat, slap en
vuil geworden konijn. En dat werd geworpen vanuit de 'dekking' de werper
stond op anderhalve meter van het konijn in het volle zicht. Lina ging
er vlot heen, keek naar het konijn, naar de werper, naar het konijn en
ze aarzelde nog steeds, dus commando vast gegeven. En daar kwam ze,
gelukkig niet zo snel als gebruikelijk. (dan rent ze meestal langs me
heen en dat kon ik nu niet meer gebruiken he) en ze gaf het konijn
staande in mijn hand af.
Aardige KM gaf me het advies een volgende keer sneller aan te moedigen. En gaf ons........... een derde 6.
Nu alleen het vast en los volgen en het
uitsturen en influiten nog op ons programma stond, kreeg ik het idee dat
het misschien wel zou kunnen lukken. :)
Tot ik bij de proef aankwam tenminste. Daar liepen prinsheerlijk op het veld, een tiental meters van het volg parcourtje, twee shetland pony's los. Mijn optimisme was in een keer gedaald naar lichte wanhoop. Maar goed, wat moet moet. Ik de bocht bij de pony's hond aan de binnenkant gehouden. Neus zat wat laag, rook zeker lekker naar alle honden die er al geweest waren. Los heb ik een schietgebedje lopen doen, vanwege die pony's he. Maar haar neus kwam omhoog en ze volgde echt heel mooi.
Vooruit sturen met een rustig en duidelijk
vooooooruit!!! en daar ging ze, als een streep rechtdoor, zonder zelfs
maar naar die rotpony's te kijken. En influiten is een eitje, ze kwam
zelfs zonder commando netjes naast zitten.
Een 8 en een 9 leverde dit op. Haar 1e C-tje
was binnnen! En bij de diploma uitreiking bleek dat die schamele 35
punten ons zelfs de 2e prijs had opgeleverd. (Als jullie me niet
geloven, er komt een foto van op de website van jachthondengroep Gouda)
Ik naast mijn schoenen en Carola, (haar fokster) die het grootste deel
van deze zenuwslopende dag aanwezig was, gaf echt licht hoor. Wij
waren apetrots, alletwee.
Kregen ook nog leuke complimenten over Lina,
dat ze voor de jacht zo'n geschikte bouw heeft, met 3/4 van haar gewicht
vooraan. Nou het zal wel. Mijn ster ligt nu op de camping te dromen van
harde knallen, slappe vieze konijnen, brutale pony's en
brandnetels........... En ik ben na de terugrit door de files eindelijk
toe aan een hapje eten.
We hebben een hele leuke dag gehad.
Groetjes, Saskia en een poot van Lina
|